| |
|
'GeTURFd' Heidekonijn
Enkele honderden jaren geleden
woonde er ene Cuniculis die met turfsteken zijn kost trachte te verdienen.
Hij werd 'Den Turf' genoemd omdat hij de beste turfsteker was en ook meester
in het zetten van een strop.
Het vlees en de pels van de zo gevangen konijnen werden apart verkocht.
Eens per jaar, rond de kermis, ving hij een heel groot konijn.
Daarvan werd enkel de pels verkocht.
De voorpoot werd als geluksbrenger bijgehoudenen,
het vlees werd door zijn vrouw als kermismaal klaargemaakt.
Zij maakte het kermismaal klaar met wat zij dacht dat het konijn zou eren en wat haar man 'Den Turf' zou smaken.
Zo voegde zij er enkele stukjes spek bij alsook champignons. Dat
bakte en stoofde ze met wat honing en een paar appels.
Wanneer het kermismaal klaar was om op te eten, werd er voor elk nog een stukje peperkoek bijgedaan met een spekreepje en daarbovenop het beste, een centimeter dikke snee konijnenrug.
Dit in combinatie met een stoverij van appelen, ajuintjes en champignons werd door de andere vrouwen afgedaan als gedurfde kookkunst.
Sindsdien noemde men de vrouw van 'Den Turf' het Gedurfde Konjin
en hun kinderen de Geturfde Konijnen. |
Het streekgerecht is
een initiatief van de
VVV-toerisme Kalmthout en
van de
Dienst Toerisme Kalmthout
die in 1998 een wedstrijd
uitschreven voor de horecazaken
uit Kalmthout |
In
april '98 koos de vakjury de naam
'het Geturfd Heidekonijn' voor
dit
historische gerecht.
Op 8 mei werd er een persconferentie
gegeven in het Arboretum van Kalmthout
en het streekgerecht was een feit.
In november werd
het Geturfd Heidekonijn opgediend
voor de senioren
van de Kalmthoutse rusthuizen.
De televisie maakte opnamen
van dit gebeuren en het werd terecht
een groot succes. |
|
